..คน ดนตรี ดาดฟ้า บ้าบอ..

กว่าจะได้โอกาสเปิดอ่าน ก็นานเกือบห้าวัน...

ซึ่งจริง ๆ การ์ตูนเล่มนี้ น่าจะซื้อตั้งแต่ปีก่อน...

กับ มานี เดอะ โมเอะ.. ราคาจำไม่ได้.. เพราะตอนซื้อไม่ได้คิดเรื่องราคานี้เลย..

การ์ตูนทำมือ ลายเส้นญี่ปุ่น ฝีมือคนไทย หนา 48 หน้า รวมปกแล้วจะเป็น 52 หน้า โดยนับรวมหน้าว่างแ้ล้ว

ต่อไปนี้คือ รีวิว + วิจารณ์ แรงมาก ใครเป็นคนวาด อนุญาตให้มาด่ากลับได้ครับ

ปก เล่มจริงสีจะเหลืองกว่าในภาพตัวอย่างครับ ผมทำน้ำหยดลงเพราะดันล้างมือแล้วเช็ดไม่แห้ง ชูใจเลยเลือนลางตรงผ้าถุง....

คำนำ บ่งบอกถึงความยากลำบากในการทำ.... เรามาดูเนื้อหาก็แล้วกันครับ

บทที่ 101 เป็นโหมโรงของการอ่านโดฯ ไม่มีอะไรมากกว่านั้น

บทที่ 201 เป็นมุขสืบเนื่องจา่ก 101 ก่อนจะเข้าเนื้อหา

ผมไม่เคยอ่านคุโรมาตี้ จึงไม่รู้ว่าเพื่อนใหม่นั้นเป็นใครบ้าง แต่ชอบวิธีการขี่ม้าของปิติมาก... เป็นคนธรรมดาคงคิดมุกนี้ไม่ได้..

ส่วนมุกกันดั้ม โชคดีที่มีคนพูดถึงบ่อย เลยเข้าใจครับ... 

ภาพรวม สนุกขำดีครับ ถึงจะไม่ได้เคยดูการ์ตูนที่ล้อมาทำมุกก็โอเคครับ

.................

ส่วนที่สอง ที่มานี่ทำท่าโชว์จั๊กกะแร้ล่ะครับ กับชูใจ .. มุขสากลของมานีและเจ้าโต ชูใจ และสี่ช่องที่พูดถึงเจ้าแก่ของปิติ ชวนให้นึกถึงงานของโทริยาม่า อากิระ

ภาพรวม เข้าข่ายฮา.. ผมชอบส่วนของ บก.ตัดจบ.. ที่กลับไปนึกถึงตอนนั้นยังสงสัยว่าทำไมสามคนนั้นถึงหมดบทง่ายเหลือเกิน...

..................

ภาพคั่นเรื่อง.. ดอกไม้ไฟ เสียดาย..อยากเห็นภาพสี

................

ต่อมา มานี เดอะ โมเอะ

เนื้อหาของการตีความ "โมเอะ" ของตัวละครหนึ่งที่ผมรู้จักดี เห็นด้วยกับเขาจริง ๆ..

ภาพรวม ความขำยังน้อยไปนิดหนึ่ง แต่ก็ขำครับ

...............

หน้าคั่น คำขอ ลหุโทษ - ยกโทษให้้

.................

เรื่องต่อมา น่าจะเป็นของคนวาดปก สามช่องจบในหน้าแรก สาวหางม้าคู่นี่ใครหว่า ไม่เคยดูล่ะครับ เลยเข้าใจเฉพาะ เรื่องบุคคลิกเท่านั้น....หน้าที่สอง พยายามเข้าใจว่าใช่เรื่อง พระแม่มองเรา กับเกมออนไลน์ ปั้งหยา มั้ง.. ความขำจาก 5 ให้ 2 ล่ะครับ ด้วยผมไม่เคยดู.. ขออภัยอย่างสูง...

หน้าสาม รายชื่อตัวการ์ตูนที่น่าจะเหมือนมานี บทสรุปที่ดีกับมานีล่ะครับ

ตามด้วยดราม่าที่ไม่เน้นตลกขำ ซึ่งบอกตรง ๆ ว่าผมชอบแนวเนื้อหาแบบนี้มาก คล้ายๆ การ์ตูนผู้หญิงสมัยหนึ่งที่ผมเคยซื้อมาอ่าน ซึ่งคนวาดชุดนี้เหมาะกับการเขียนแนวนี้มากครับ ยอดมากครับ

.....................

มานี 2008

การหาทางกระชากความนิยมของชูใจ ให้คะแนนความสนุก จาก 5 คะแนน เอาไปสี่นะครับ ที่ขาดไปคะแนนหนึ่งคือ... (นึกไม่ออก)

แต่ที่ชอบมาก ๆ คือส่วนที่ชูใจคิดกับมานี .... นี่แหละที่ผมคิดเสมอ..... เจ้าโตกับสีเทาหน้าตา อินเตอร์มาก..

รวม ๆ ชอบการดำเนินเรื่องแบบนี้เป็นทุน ถือว่าเขียนได้ดีครับ.

..........................

หน้าสุดท้าย จากใจนักเขียน...

.........................

รวมทั้งเล่ม กับราคา... คิดว่าราคาไม่น่าแพง.. เพราะผมไม่เสียดายเงินเท่าไหร่

คงไม่สามารถใช้คำว่า "พี่ชอบงานเล่มนี้มาก" เพราะท่าทาง หลาย ๆ คนอายุอานาม ไม่น้อย... เอาเป็นว่าชอบครับ

ขอบคุณที่เขียนงานในคอนเซ็ปที่ดี ไม่ทำลายภาพลักษณ์ดั้งเดิมของตัวละครจากหนังสือเรียนภาษาไทยที่ผมอยากให้กลับมาใช้กับลูกหลานสมัยนี้เหมือนกัน... หลักสูตรเรียนสมัยนี้ ตัดคำว่า "จินตนาการ" ทิ้งหมดแล้ว...

ยอดมากครับ

ขอขอบคุณ

นิเกะ

ปล. ผมเป็นคนชอบอ่านหลายรอบ เรื่องนี้อ่านไปมากกว่า 30 รอบครับ

จะว่าผมโง่ อ่านไม่เก็ตก็ได้นะครับ แต่ผมขอบอกว่า ผมอ่านเก็ตทุกรอบนั่นแหละครับ

อ่านหลายรอบ ผิดด้วยหรือ ?

.....................................

จากใจนิเกะ

บอกตรง ๆ ว่าการรีวิวโดจินไทย เป็นอะไรที่เสี่ยงมากจำได้ว่าหนแรกที่รีวิวนั่น ทำเอาผมอยากเลิกซื้อโดฯ คนไทยตลอดชีวิตจริง ๆซื้อแล้วชมไม่ได้ ต้องโดนพวกที่ผมไม่ได้ซื้อ ออกมากวน บาทา มหานิยม

ขอเลยนะครับประโยคแบบ "คุณไม่ได้ซื้อทุกเล่ม มาบอกได้ไงว่าเรื่องไหนดี" ซึ่งผมได้ฉะกับไอ้หมอนั่นตัว ๆ ไปแล้วแต่ไม่เข้าใจว่ามันเป็นเห้อะไร ถึงได้ยืนยันว่า

"ไม่ควรชมโดจินไทย ถ้าไม่ได้ซื้ออ่านทุกเล่ม"

ขออภัยอย่างมาก ที่ผมคิดว่า น่าจะชมโดฯ ไทยได้ โดยไม่ต้องซื้อมาอ่านทุกเล่มหรอก

พ่อค้า ห้ามด่าคนที่ไม่ได้ซื้อสินค้าของเขาในที่แจ้งน่ะครับ...

มันจะทำให้พ่อค้า "ชิบหาย" ทั้งร้านนั่นแหละ...

.......................................................