..คน ดนตรี ดาดฟ้า บ้าบอ..

เพลง - เลิกคว้า

ทุกอย่าง - นิเกะ

เพลงนี้มีที่มาตอนที่ผมลงแข่ง โค้กมิวสิคอวอร์ดปีสุดท้ายแล้วตกรอบชิง

ได้เป็นลำดับที่ 4 .. ของมหาวิทยาลัย...

จากคนแข่งทั้งหมด 10 วง มีผมคนนึงในไม่กี่คน ที่ถือกีตาร์ไปลุยเดี่ยว

หลังจากความพ่ายแพ้ครั้งนั้น ทำให้ผมแต่งเพลงนี้ขึ้นมาเพื่อเตือนสติตัวเอง

ให้ตื่นขึ้นมาจากความฝันลม ๆ แล้ง ๆ เรื่อง ประกวดเพลงแล้วจะได้ออกเทป...

(ตอนนั้นยังเด็ก ๆ อยู่ ก็คิดฝันเรื่อยเปื่อยล่ะครับ)

แต่หลังจากนั้นอีก 2 ปี ผมเอาเพลงนี้ไปส่งประกวดที่ค่าย BMG ผลคือ เข้ารอบเพราะเพลง

แต่ด้วยสมัยนั้นโทรศัพท์มือถือไม่ใช่อาวุธคู่กาย ทำให้พลาดการรับทราบข่าวดังกล่าว

เลยไม่ได้ไปแข่งรอบชิง ที่แม้นจะไม่ชนะ ก็ได้ออกเทป ... หลังจากนั้นผมก็เลิกเล่นดนตรีไปพักใหญ่

ไปเป็นทหารเกณฑ์โล่ด..

------------------------------

นาน ๆ ทีจะหยิบกีตาร์มาเล่น...

จะว่าไป ผมไม่ได้หยิบกีตาร์มาร้องเพลงนี้เกือบ 10 ปีแล้วครับ

แล้วไอ้ที่ว่าไม่หยิบมานานนี่ ก็รวมถึงการไม่ได้หยิบมาดีด... เลย หลายเดือนมาก

ตั้งแต่ทำเพลงด้วยคอมพิวเตอร์ การหยิบกีตาร์ขึ้นมาดีดมันก็แทบจะเรียกได้ว่าน้อยมาก

น้อยจนตอนที่เล่นเพลงนี้ ผมเจ็บนิ้ว...

เจ็บจริง ๆ.. ยังกะไม่เคยจับเลย..

สายกีตาร์ชุดนี้ไม่ได้เปลี่ยนมา 2 - 3 ปีแล้ว ดีที่สายของมันยังไม่เพี้ยน

แต่น้ำหนักมือผมนี่...เพี้ยน จังหวะก็ไม่คงที่เลย

อีก 3 เดือน ผมจะเปลี่ยนสายใหม่ทั้งชุด ให้มันเส้นเล็กลงหน่อย

ชุดนี้สายเส้นใหญ่ เวลาเล่นเจ็บมือมาก ไม่เหมาะกับคนไม่ค่อยได้จับจริง ๆ

รู้ข่าวหรือยังครับ

สนธิ โดนยิง...

(เค้ารู้กันหมดตั้งแต่เช้าแล้วเว้ยยย !!!)