..คน ดนตรี ดาดฟ้า บ้าบอ..

สองสามวันก่อนเจอบล็อกที่ให้ความเห็นว่า วัยรุ่นยุคหลัง ๆ บางคน (เน้น บางคน ไม่ใช่ทุกคน) ทำงานไม่ทนเลย

เมื่อวานก็มีเพื่อนส่งลิ้งค์ เรื่อง พ่อสงสัยว่าทำไมลูกชายนอนกอดตุ๊กตาร้องไห้ บ่นหลงรักฟิกเกอร์...

แล้วเมื่อเช้าก็เข้าหน้าแรก Exteen ก็เจอคดี คอนโทรล ซี ที่อาจจะถือได้ว่าเป็นคดีใหญ่ในชุมชนนี้ครั้งแรกตั้งแต่ผมเคยเข้ามา

มันเกิดอะไรขึ้นกับเด็กสมัยนี้เหรอ ?

นั่นเป็นแว่บแรกที่ผมสงสัยจริง ๆ นะครับ

ถ้าโลกนี้มีไทม์แมชชีนแบบที่พบได้ในโดราเอม่อน (การ์ตูนดังที่นางเอกโดนแบนไปแล้ว ทั้ง ๆ ที่สมัยก่อนใช้วิธีตัดทิ้ง.. ) ผมก็คงอยากนั่งไปดูสมัยก่อน ๆ ว่ามันเป็นแบบไหนนะ.. สมัยเด็กของผมน่ะ

แต่พอดีมันไม่มีน่ะครับ ก็ต้องใช้วิธีสะกดจิตกลับไปหาอดีตที่ผ่านมา

อืม..... อา.... โอเค...

สมัยผมเรียน ม.ปลาย มีวิชาศิลปะชั่วโมงหนึ่งที่อาจารย์สั่งให้ไปสเก็ตช์ภาพคนมาส่ง...

หลาย ๆ คนก็พยายามวาดกันเองโดยเอาใบหน้าของเพื่อน ๆ ในห้องนั่นแหละครับใกล้ตัวดี วาดออกมาดีเลวยังไงก็เซ็ง ๆ กันอยู่ที่นั่นแหละ

แต่ก็มีเพื่อนอยู่ 3 - 4 คน นะครับที่กลับไปวาดที่บ้าน แล้วกลับมาส่ง...

ผล... ผมและเพื่อน ๆ ที่พยายาม มั่ว ๆ กันในห้องก็ได้คะแนนกันไป 5 - 8 เต็ม 10 คะแนน..... ก็แหงล่ะครับ ไม่ได้กะจะเป็นศิลปินใหญ่นี่นา

แต่.. เจ้า 3 - 4 คนนั่นสิครับ....

2 คนในนั้น วาดมาสวยงามมาก คนแรกวาดหน้าตัวเอง คนที่ 2 วาดหน้าแฟน.... ส่วนอีก 2.. ก็เหมือนพวกผมน่ะ วาดธรรมดา ๆ

เพื่อนกันเรียนด้วยกันมามันก็รู้ ๆ กันครับว่าใครมีประวัติวาดรูปยังไง เจ้า 2 คนที่กลับไปวาดที่บ้านแล้วกลับมาด้วยงานที่สวยสุด ๆ ราวกับมืออาชีพนั้น "ไม่มีประวัติวาดรูปเก่ง" มาก่อน....

ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกครับ ที่มันได้คะแนนเต็ม 10 เพราะเข้าใจว่ายังไงซะ อาจารย์เขาให้ 10 เต็มกับภาพนั้นตามเนื้อผ้า แต่ก็ตงิดใจมาก เลยไปดูรูปใกล้ ๆ

นิเกะ - ปุก.. นายถนัดขวาหรือถนัดซ้าย
ปุก - เราถนัดขวา
นิเกะ - (กระซิบ) แต่ภาพของนาย ลายเส้นเฉียง ๆ นั่นมันของคนถนัดซ้ายนะ
ปุก - นายรู้...
นิเกะ - ระวังด้วยนะ....

ส่วนอีกราย

นิเกะ - ปุย.. นายวาดสวยผิดไปจากอาทิตย์ที่แล้วเลยนะ
ปุย - ข้าให้ อา วาดให้....
นิเกะ ......

ครับ หมายความว่าอีก 2 คนที่กลับบ้านไปวาดกลับมาแต่ไม่ได้เรื่องนั่น ก็ไม่น่าจะต่างกันหรอก....

กับอีกกรณีเรื่องเด็กวัยรุ่นที่ผิดหวังชีวิตแล้วเก็บตัว ทำร้ายตัวเอง กรีดแขนกรีดขา เลือดแปะเต็มผนัง...

ผมก็นึกกลับไปสมัยเด็ก..

เพื่อนสมัยนั้นมี 5 คนที่มีรอยกรีดที่แขนครับ มาโรงเรียนยิ้มเริงร่า แต่ที่บ้านเขาเกิดอะไรขึ้น ผมไม่ทราบ..

เอาล่ะ คราวนี้ผมก็คงต้องมาดูภาพรวม ๆ...

20 กว่าปีก่อน.. ผมพบเรื่องแนวนี้กับรอบ ๆ ตัวผม ซึ่งถ้าเทียบเป็น % ก็ชัดเจนว่า ไม่น้อยนะครับ ห้องเรียนผมมีเพื่อน ๆ ทั้งหมดเพียง 25 คน กรีดแขน 5 คน นี่ 20% เลย หมายความว่า 100 คน มีกรีดแขน 20 คน เยอะนะ..

พวกชอบแอบอ้างเอางานคนอื่นมาเป็นของตัวเอง 4 คน ใน 25 คน ก็ % พอ ๆ กันน่ะแหละครับ

แล้วข่าววัยรุ่นถูกล่อลวงมันก็มีเสมอ ๆ ล่ะครับ

แถวโรงเรียนเก่าผมมีคดีเพื่อน ๆ ถูกลวงไปนอนกับแฟนแล้วโดนเพื่อนแฟนรุมโทรม ก็มีทุกวัน....

แค่มันไม่ออกข่าวเท่านั้นเอง

โลกสมัยนี้เป็นยุคข่าวสาร ที่เดินทางไวกว่าสมัยก่อนนัก

วัยรุ่น ยังไงก็คือวัยที่เข้าใจยาก เพราะคนเรามักจะลืมช่วงเวลาแห่งความสนุกสนานตรงนั้นไปเพราะภาระหน้าที่ที่เพิ่มขึ้นมา

เด็กสมัยก่อน กับเด็กสมัยนี้ก็เหมือนกันนั่นแหละครับ เปราะบาง เอาแต่ใจและเข้าใจยาก

เพราะพวกเราที่กำลังโตขึ้น ก็ย่อมเข้าใจตัวเองเป็นธรรมดา.. และต่างคิดหวังเสมอว่า เด็กยุคถัดไป จะต้องรู้ว่าสิ่งควรทำและไม่ควรทำคืออะไร โดยการเข้าไปดุด่าว่ากล่าว หรือแม้กระทั่งปฏิบัติการปราบเกรียน ที่พบกันได้ทั่วไปตามเวบชุมชนหลาย ๆ แห่ง

หลับตาลงสิครับ

ย้อนความคิดของคุณให้กลับไปสมัยวัยเด็ก หรือวัยรุ่น...

คุณเรียบร้อยดั่งผ้าพับไว้ 24 ชั่วโมงจริงหรือเปล่า ?

คุณไม่เคยอยากมีแฟน หรืออยากมีอะไรกับแฟนจริงหรือ ?

คุณไม่เคยคิดว่า อยากได้รับการยอมรับจากหมู่เพื่อนฝูง จริงป่ะ ?

คุณไม่เคยคิดว่า "ถ้าเราทำได้เก่งแบบนั้น เราคงเจ๋ง" งั้นหรือ ?

คุณไม่เคยแสดงออกให้คนข้างนอกเห็นว่าคุณกำลังเศร้าใจ ซักครั้ง ?

นี่แหละครับ...

ทำไม... ผู้ใหญ่ไม่เข้าใจเด็ก และทำไม คนแก่ ไม่เข้าใจเรา....

ถึงเข้าใจ ก็ไม่สนใจหรอก.. เด็กสมัยนี้ต้องดีกว่าเรา....

คิดไปก็อยากให้มีไม้เรียวกลับมาครับ

สมัยผมเด็ก ๆ ผมถูกตีเสมอมา โดนตีจนด้านไม้ เหมือนวัวเหมือนควาย ถูกพ่อ แม่ ญาติ ๆ ครูบาอาจารย์ ตีกระหน่ำ แผลแตกยับเยิน เหมือนทาส ไร้ความรู้สึกทั้งทางกายและจิตใจ

ซึ่งมัน.. เป็นพื้นฐานของความอดทนต่อการทำงานของผมทุกวันนี้

เพราะผู้ใหญ่ไม่อยากเห็นลูก ๆ ถูกตี ชีวิตเด็ก ๆ วันนี้ต้องดีกว่าตัวเอง ไม้เรียวก็ถูกยกเลิกไป

เด็ก..จะดี ต้องเฆี่ยนตีด้วยไม้ครับ

เด็ก ก็เหมือนควายน่ะแหละ.. ไม่เข้าใจชีวิตน้อย ๆ จนกว่าจะโดนฟาด.... เพื่อวันที่พ้นจากสภาพควาย เขาจะเกิดเป็นคนได้อย่างอดทน

ถ้าแค่ประจานน่ะ...

มันชินซะแล้ว...

ผมบอกตรง ๆ ครับ...(โกรธแหง ๆ เลย...)

--------------------------------------

ข่าววงใน...

พอดีเพื่อนที่บ้านนอก ๆ ของผมเขาไปเจองานผมที่ เดเวี่ยนอาร์ต เลยเอาไประบายสีแล้วส่งเมล์มาให้ผม ผมก็ว่าเทคนิคการใช้สีของเขาน่าสนใจครับ ใช้ SAI ในการระบาย เลยบอกว่า ขอเอารูปที่ระบายสีแล้วนั้นมาแปะลงที่บล็อกได้ไหม เจ้าตัวก็ให้แล้วครับ ดังนั้นขอแปะรูปพร้อมข้อความ ภาษาอังกฤษ (เบี้ยว ๆ บูด ๆ ของผม) นะครับ

This picture I posted at deviantart , My friend name XERE wanted to paint it . He just start to learn to paint with SAI paint tool. For me, his skill look very nice (for beginner some people cannot do like this)

Thanks very much XERE san . you made my picture look colorfull .

I hope you will be professional in a few time :)

Picture - Nike

Color Painting - XERE

Thanks

-------------------

ขำนินกลิ้งกะหมา ภาคมินิ - บทสนทนาไร้ความหมาย

<นินคลิง> คนเรานี่น้า
<นินคลิง> เวลาทำอะไรพลาดนิดหน่อยก็โทษนอนไม่พอ
<นินคลิง> โทษเหนื่อย โทษเบลอ
<นินคลิง> ทั้ง ๆ ที่จริง ๆ แล้วเป็นเพราะคีย์บอร์ดตะหาก
<นินคลิง> อากาศเปลี่ยน คีย์บอร์ดมันหดตัวทำให้พิมพ์พลาดน่ะ
<เกะน้อย> - -...
<เกะน้อย> จริงหรือ..
* เกะน้อย เอาคีย์บอร์ดไปตากแดด

--------------------

ตอบคำถามท้ายบท

- ทำไมต้องให้เด็กต้องทนให้ผู้ใหญ่โง่ ๆ เฆี่ยนตี
ตอบ นั่นมันเพียงส่วนหนึ่งครับ แต่วันก่อนดูรายการนึง ดาราพระเอกกล้ามโต โดนแม่ตีหนักมาก เพราะหนีไปเล่นกับจระเข้.... เจ้าตัวรู้ว่าอันตราย แต่ก็ไปเล่น... ก็ฉลาดดี..... แค่ดุแบบปกติไม่ไหวแน่ ๆ ครับ...

- มันจะกลายเป็นการแก้ปัญหาด้วยความรุนแรงเท่านั้น...
ตอบ ไม่ใช่ว่าอะไร ๆ ก็ตีนะครับ การลงโทษมีหลายแบบแล้วแต่ระดับความผิด

เด็กเปราะบาง ก็อย่าให้มันบางแบบนั้นจนโตครับ ไม่งั้นเดี๋ยวตอนไปเรียนลูกเสือเนตรนารี หรือไปเป็นทหาร เราจะฝากประเทศไว้กับใครไม่ได้เลย ไว้วันหลังผมจะเขียนเรื่องไม้เรียวอย่างละเอียดก็แล้วกันครับ ：）