..คน ดนตรี ดาดฟ้า บ้าบอ..

วาดมาหลายหน หน้าตายังไม่เหมือนกันซักครั้ง แล้วแบบนี้เมื่อไหร่จะได้ทำอะไรต่อเสียทีล่ะเนี่ย...
หลังจากหันไปทำโวคาลอยด์ จนโดนเพื่อนชาวญี่ปุ่นท่านนึงพูดประโยคแปลก ๆ ดังนี้
"แล้วญี่ปุ่นก็ซึ้งถึงพลัง โอตาคุไทย " .....
คือ ผมก็ไม่ได้เถียงอะไรนะครับ แต่ว่าผมไม่ใช่สิงห์อนิเมหรือนักเสพการ์ตูนอย่างที่เขาเข้าใจนะครับ (ถึงพฤติกรรมมันจะส่อว่า โคตร ๆ ก็เถอะ) ซึ่งความจริงแล้ว ผมไม่ได้ซื้อหนังสือการ์ตูนมานานแล้ว และก็ไม่ได้ดูอนิเมตลอดเวลา หรือนั่งวาดการ์ตูนทั้งวัน แม้แต่ฟิกเกอร์อะไรที่ "ใคร ๆ " เขาเอามาอวดกัน ผมก็ไม่ได้มีมากมายอะไร... เนื่องด้วยผมเองชอบทำเองมากกว่า.. (แถมใช้งานอะไรไม่ได้ด้วย)

แต่เดือนที่แล้วก็น่าตกใจพอควรครับ ยอดสถิติคนเข้าบล็อกแบบนับ IP สองพันกว่าคน แบบไม่นับ IP ก็คูณ 2 เข้าไป ยอดในยูทูปตอนนี้ก็พุ่งขึ้นเป็นหนึ่งหมื่นเกือบ 2 หมื่น.... ในนิโคนิโค โด่งะ ที่ผมเข้าไปได้แค่ครึ่งวัน ก็อย่างที่เห็นในเอ็นทรี่ก่อนหน้า (ใครอ่านญี่ปุ่นออกจะเห็นด้วยว่าผมโดนคอมเม้นท์อะไรบ้าง ซึ่งผมอ่านไม่ออกครับ.) มีสายมาบอกให้ผมทำออกมาอีก ซึ่งผมได้ประกาศไปแล้วว่า "เลิก" เพราะไม่มีเพลงที่รู้จักจริง ๆ ให้ทำแล้ว แต่ก็สัญญากับเพื่อนญี่ปุ่นที่เอาข่าวรีเควสมาบอกไปว่า "ผมจะทำเพลงใหม่รับกับ โวคาลอยด์ รายต่อไปละกันนะครับ" ซึ่งก็ไม่มีเพลงอะไรในหัวนอกจากเพลง "โจโจ้ซัง" เพลงสมัยผมอายุ 10 ขวบ ซึ่งหมายความว่า เพื่อนบางคนของผม ยังไม่เกิดด้วยซ้ำ....

ไปก่อนล่ะครับ....