..คน ดนตรี ดาดฟ้า บ้าบอ..

เกริ่นนำไว้ก่อนว่า เอ็นทรี่นี้ ไม่ใช่การระบายเรื่องจากการทำงานนะครับ แค่สงสัยและคิดว่า มันน่าจะมีอะไรที่ดีกว่านี้ ...

---

สมัยก่อนที่ผมเป็นเด็ก ๆ มีเพื่อนรุ่นพี่คนนึง เล่นกีตาร์เก่งมาก (ในสายตาของผมที่เป็นเด็ก ๆ คิดแบบนั้นย่อมไม่แปลก) ผมนั้นรู้สึกว่า อยากเก่งให้ได้แบบเขา ก็เลยหัดเล่นกีตาร์บ้าง โดยให้พี่เขาสอนผมนี่แหละครับ เขาสอนอะไร เราก็หัดไปตามนั้น จนผ่านไปพักนึง พี่เขาก็เลิกสอนผม ผมก็เลยต้องหัดต่อเอาเอง จนมาเป็นแบบปัจจุบันนี่...
ไปดูกลุ่มอื่น ๆ บ้าง..
ผมหัดวาดรูปตอนเด็ก ๆ เพราะ พี่ชายเขาวาดรูปซุเปอร์แมนได้เหมือนมาก มารู้ตอนหลังว่าพี่เขา "ทาบ" จากปกหนังสือ .... ปัจจุบันพี่ผมเขาก็มีงานอดิเรกคือประกอบโมเดลไปเรื่อย แต่ผมก็มาเป็นอย่างปัจจุบันนี่แหละ....
มีกลุ่มอื่นอีกไหม ?
ผมหัดเขียนโปรแกรม เพราะผมอยากเท่ห์.... ปัจจุบันไม่ได้เขียนแล้ว..เพราะรู้ว่า การพิมพ์ๆ ๆ ๆ ๆ แล้วออกมาเป็นโปรแกรมนั้น มันไม่เท่ห์เลย....ให้ตายสิ..


เอาล่ะสิ... 3 สาเหตุนี่มันมีอะไรบางอย่างที่ชี้ว่า ผมนั้น สามารถทำได้ แต่ไม่ใช่ทำได้ตลอดรอดฝั่ง...

ถ้าผมจะหัดเพราะใจรักนั้น มันจะทำให้ผมสามารถใช้ความสามารถนั้นได้ตลอดชีวิต จะได้เงินหรือไม่ได้เงินนี่อีกเรื่อง....

แต่ถ้าผมจะหัดเพราะเท่ห์... มันจะจบลงที่ ไม่เท่ห์ พร้อมกับได้ทักษะพิเศษมาอย่างนึง

มาดูภาพกว้าง ๆ กันบ้าง...

วงการเพลงไทยนั้น มีกลิ่นมาจากเพลงต่างประเทศมาตั้งแต่สมัยโบราณ ซึ่งหลาย ๆ เพลงไทยเดิมนั้นก็ขอทำนองเพลงประเทศเพื่อนบ้านมาเล่นกัน
ในปัจจุบัน..ก็ยังเป็นแบบนั้นแหละครับ บางเพลงลอกทำนองเพลงเก่ามาด้วยซ้ำ เลยไม่ค่อยมีข่าวเรื่อง ศิลปินไทย ดังไกลทั่วโลกมาให้เห็นเท่าไหร (ขนาดทาทายังของเรายังเล่นทำนองเพลงของวงบีบอยซักกลุ่มของอังกฤษเลย ดัง ๆ หาย ๆ ก็พอไหวล่ะครับ)

ละครไทยหลาย ๆ ส่วนก็ขอความเน่า เน้นเฉพาะเน่า ๆ ของเกาหลีที่ลอกใครมาอีกต่อหรือเปล่าก็ไม่รู้ บางยุคก็ขอหนังฮ่องกงมาทุกซีน ก็เอาเป็นว่ายุคทองมันต้องหนังแนวกระเทยนี่แหละ คือหนังไทยที่ไม่ลอกแน่ ๆ..

เรื่องการ์ตูนบ้าง
การ์ตูนวอลท์ดิสนี่ย์ มีลายเส้นเฉพาะทาง..... ขายได้ทั่วโลก
คนไทยอยากได้แบบนั้นบ้างเลยดึงเอาพนักงานในดิสนี่ย์ที่เป็นคนไทยมา...ช่วยชาติ..
ด้วยการทำอนิเมชั่น...อย่าง...ก้านกล้วย....ด้วยคอนเซ็บ ต้องเท่ห์แบบดิสนี่ย์..
เราเลยได้ช้างน้อยมัมโบ้หลากสี... และช้างใหญ่ และคนที่หน้าตาราวกับดูเรื่อง "โพคาฮอนทัส"...
และ...ผลสุดท้าย มันก็ขายได้แค่ในไทย พร้อมกับความช้ำใจกับรายได้ที่ต่ำจนบริษัทที่คิดจะหากินกับตัวหนัง ยังต้องเจ๊งขั้นประกาศ "ผมไม่เอาแล้ว...เลิก ๆ ๆ" แล้วก็ลอยแพพนักงานกันไป.(หมายถึงบริษัทที่จะทำบางอย่างที่เกี่ยวกับหนัง)...

จากนั้น... เราก็ได้พบกับ กล้วยปิ้ง ช้างหน้าหน้าตาราวกับก้านกล้วยแต่รูปร่างไม่ดีเอาเสียเลย ไม่รู้ทำมาเพื่ออะไร นอกจากเรื่อง "อยากได้เงินเท่าก้านกล้วย"...

ขนาดก้านกล้วยอยากได้เงินเท่าดิสนี่ย เขายังทำไม่ได้เลย แล้วกล้วยปิ้ง จะไหวไหมเนี่ย...

มาดูเกมกันบ้าง...
เมืองนอกทำเกมออกมามากมายหลายแนว ทั้งสนุกและไม่สนุก แต่ที่แน่ ๆ พี่ำไทยเลือกได้...
จะซื้อไม่ซื้อ จะบิต จะยืม พี่ไทยก็ทำได้....
เมืองไทยเห็นยอดขายเกมกล่องในไทย...โอ้..ขนาดมีของเถื่อน ยังขายดีเลย ขายเมืองนอกก็ได้..
ก็เอามั่ง...
ทำดีก็มีมากมายครับ ทำไม่ดีก็มีเยอะ (กว่า) ด้วย
หลาย ๆ เกมก็ใช้วิธี "ลอก" ระบบจากเกมเมืองนอกครับ..
ถ้าเกมเล็ก ๆ แบบแคชช่วลเกมที่มีกฏและระบบเกมใกล้เคียงกัน มันก็โอเคครับ..

บางเกมพยายามใส่ "ความเป็นไทยโบราณ" เข้าไป...
ไม่บางเกมล่ะ หลาย ๆ เกมครับ ที่ยกเอาตัวละครในวรรณคดีมาใส่ในเกม
บางเกมก็เอาดาราไทย
บางเกมก็..อาศัยหัวจุก ผมแกละ นุ่งสไบแพร....

แล้วจะขายเมืองนอกยังไงน่ะครับ...อยากขายเมืองนอกไม่ใช่หรือ?

บางรายอยากขายได้แน่ ๆ.. ลอกกราฟฟิกมาเลยแต่ก็พยายามทำระบบเอง อันนี้เรื่องนึง
บางรายอยากขายได้แน่ ๆ.. เอาระบบ + กราฟฟิกเขามาซะเลย อันนี้ก็อีกเรื่อง
หลาย ๆ ที่ลอกระบบเพื่อพัฒนานวัตกรรมของตัวเอง ซึ่งเป็นเรื่องปกติครับ แต่เรื่องเอาระบบมาเลยนี่สิ..ถ้าสามารถดูแลได้แน่ ๆ ก็โอเคครับ แต่คนเล่นเองก็มีไม่น้อยที่จับได้ และจับไม่ได้ ก็เสี่ยงกันไปครับ ไม่ว่ากันมากไปกว่า พยายามเข้านะครับ

ขออนุญาติยืมคำพูดของ อาจารย์ ธ. ที่รับฟังมาจาก อาจารย์ E. (นามสมมติ) นะครับ (จริง ๆ อาจารย์ ช. ก็เคยบ่นแบบนี้บ่อย ๆ เช่นกัน)

"ยอดขายเกมกล่องในไทย ไม่ได้น้อยไปกว่ายอดขายเกมเดียวกันในประเทศอื่น ๆ ในเอเชีย.. อันนี้เรื่องจริง... ดังนั้น หากสินค้าที่ YOU ทำออกมา แล้วมันขายไม่ได้เท่าของเมืองนอก YOU อย่าได้โทษลูกค้าว่า SUCK เลย... ไอ้ที่ SUCK น่ะ มัน YOU ตะหาก"

ไปคิดกันเอาเองนะครับ.. ผมช่วยวงการนี้ ได้แค่นี้เอง... (อาจารย์ ธ. ไม่เคยประกาศเรื่องนี้ด้วยตัวของท่านเอง ผมก็ขอยกมาประกาศโดยตัดแต่งให้มันไม่โหดร้ายล่ะครับ)

---

ท่านทราบหรือไม่.. (และขอชี้นำ)
- รามเกียรติ์ ไม่ใช่วรรณคดีแท้ ๆ ของไทย แต่เอามาจากอินเดีย - เลิกหากินกับหนุมานได้แล้ว
- วรรณคดีของสุนทรภู่เกือบทุกเรื่อง ไม่เหมาะที่จะยกเนื้อหาตอนท้ายมาทำเกม เพราะไม่ถูกต้องกับศิลธรรม เว้นเสียแต่จะมีการอนุญาตให้มีเกมสำหรับผู้ใหญ่เพื่อรองรับในช่วงดังกล่าว
- นิยายปรำปราหรือที่เรียกว่า นิทานของไทย เช่น ลักษณวงศ์ สี่กุมาร โสนน้อยเรือนงาม อุทัยเทวี ฯลฯ ทุกเรื่อง พระเอกนั้น Hentai บางเรื่อง นางเอกก็ Hentai (ไว้มีโอกาสจะจับประเด็นให้โดนด่ากัน) บางทีมันอาจไม่ใช่นิทานสำหรับเด็กก็ได้....
- จตุคามเป็นเทพสมมติ ไม่ใช่พระ..
- ต่างชาติไม่สนว่า งานของเรา "มีความเป็นไทย" หรือไม่...

---

ท้ายนี้ถ้าอยากทำงานขายส่งให้ต่างชาติซื้อแบบยั่งยืน

"จงทำให้ได้เหมือนพืชผลเกษตรกรรมของไทย ที่ปลูกได้เอง ไม่ได้เอาของใครเขามา"

้หรือว่า.....ไปเอาของเขามาแล้วไม่มีใครโวยก็ไม่รู้แฮะ...